Zobacz wnętrze marsjańskiej skały!

Misja łazika NASA Perseverance, polegająca na poszukiwaniu śladów dawnego życia na Marsie, zabiera nas w głąb skały o nazwie „Rochette”.

To właśnie chęć poznania przeszłości sprawiła, że Perseverance wwiercił się w jedną konkretną skałę wielkości walizki i po raz pierwszy podczas swojej misji zebrał próbkę jej rdzenia. Zdjęcia i dane, które NASA otrzymała 1 września, potwierdziły, że pierwsza próba urobku łazika była (prawdopodobnie) sukcesem.

Jest to cały proces, który zaczyna się od bardziej ogólnego spojrzenia na powierzchnię Marsa. Perseverance jest wyposażony w kilka narzędzi do interakcji ze środowiskiem, w tym narzędzie do ścierania skał (RAT), które jest „szybkoobrotową szlifierką ze szczotkami do usuwania zwietrzałej zewnętrznej warstwy skał i usuwania kurzu” oraz do usuwania pyłu gazowego, Narzędzie (GDRT), które, jak sama nazwa wskazuje, usuwa kurz w miejscu ścierania.

Ta pierwsza część ODKRYĆ daje łazikowi możliwość użycia innych wbudowanych instrumentów do jeszcze dokładniejszego zbadania docelowej skały. Zebrane stamtąd dane pomagają inżynierom NASA zdecydować, czy warto przejść do następnego kroku, jakim jest uzyskanie próbki macierzystej.

Cały ten proces miał miejsce na początku sierpnia, co z kolei doprowadziło do pierwszej próby wydrążenia marsjańskiej skały przez Perseverance. Wtedy sprawy nie poszły zgodnie z planem, jak NASA wyjaśniła w poście z 11 sierpnia na swoim koncie Twitter. Podczas gdy dwumetrowe wiertło łazika z powodzeniem wbiło się w skałę i wydawało się, że wyszło z próbką, obrazy przesłane z powrotem na Ziemię ukazywały pustą rurę magazynową. Okazało się, że sama skała nie jest najlepszym kandydatem do rdzeniowania.

W przypadku ostatniej próby, która wydaje się być sukcesem, zespół NASA na Ziemi wyciągnął wnioski z wcześniejszych doświadczeń. Tym razem użyli jednej z kamer pokładowych łazika Perseverance, Mastcam-Z, aby zrobić zdjęcie probówki – lub przynajmniej jej górnej części – przed zamknięciem jej do przechowywania.

Pierwsze spojrzenie jest zachęcające, z wyraźną widoczną skałą w otwartym końcu probówki. Ale to dopiero pierwszy krok przed przechowywaniem. Po pobraniu próbki łazik uruchamia procedurę zwaną „uderzeniem do połknięcia”, która wstrząsa próbówką pięć razy w krótkich, jednosekundowych seriach. Celem jest usunięcie nadmiaru pozostałości z krawędzi probówki, ale to potrząsanie może również skierować zebrany materiał głębiej w maszynę.

Ponownie rozważając wnioski z pierwszej próby, NASA nie jest całkiem gotowe nazwać tę operację całkowitym sukcesem. Zanim tuba zostanie zamknięta na czas przechowywania, Mastcam-Z ponownie ruszy do pracy „w porach dnia na Marsie, kiedy Słońce będzie ustawione pod korzystniejszym kątem”. Istnieje nadzieja, że ​​nowy zbiór zdjęć zrobionych w innym świetle zapewni wyraźniejszy wgląd w próbówkę.

Projekt ma za sobą swoją pierwszą skałę rdzeniową i jest to fenomenalne osiągnięcie” – powiedziała Jennifer Trosper, kierownik projektu w NASA Jet Propulsion Laboratory (jest to zespół odpowiedzialny za projekt Perseverance). Dodała: „Zrobiliśmy to, po co przyszliśmy. Przejdziemy przez tę małą czkawkę z warunkami oświetlenia na zdjęciach i pozostaniemy z nadzieją, że w tej probówce jest idealna próbka”.

Minie trochę czasu, zanim próbki zebrane przez Perseverance zostaną bezpiecznie dostarczone na Ziemię. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, łazik dotrze tu gdzieś w 2031 roku, pod koniec trzyetapowej misji „Mars Sample Return” (MSR).

Źródło: mashable.com

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *