Ingrid Newkirk, prezeska i założycielka organizacji People for the Ethical Treatment of Animals (PETA), stwierdziła, że jej zdaniem organizacja ta „nie posunęła się wystarczająco daleko”.
Newkirk opowiedziała o niektórych bardziej kontrowersyjnych akcjach i taktykach PETA, zauważając, że media skupiają się raczej na głośnych i kontrowersyjnych działaniach niż na listach, lobbingu i procesach sądowych, które, jak powiedziała, zawsze były częścią działalności jej organizacji.
Ingrid jest postacią zarówno powszechnie znaną, jak i kontrowersyjną, podobnie jak sama PETA. „Nie żałuję” – powiedziała Newkirk w rozmowie z Guardianem. „Nie sądzę jednak, żebyśmy posunęli się wystarczająco daleko”.
Newkirk założyła PETA w 1980 roku z Alexem Pacheco. Nieco ponad rok później, PETA doprowadziła do aresztowania Edwarda Tauba, który został skazany za sześć przypadków znęcania się nad zwierzętami za eksperymenty na makakach. Incydent ten jest powszechnie nazywany „sprawą małp z Silver Springs”.
Rozpoczęła się trwająca dekadę batalia o opiekę nad małpami, opisana przez The Washington Post jako „zacięta walka w błocie”. Ta niezwykle publiczna wymiana zdań po części przekształciła oddolną organizację praw zwierząt w największą tego typu organizację. W 1991 roku PETA zatrudniała 100 opłacanych pracowników, miała ponad 350 000 zwolenników i budżet w wysokości 7 milionów dolarów, który pomógł sfinansować jej działalność w kolejnych latach.

Do najbardziej znanych działań aktywistów PETA od tamtej pory zalicza się: smarowanie rąk krwią i oddawanie futer podczas pokazów mody, pojawianie się na ulicach w łańcuchach i klatkach, rzucanie wegańskim tortem z kremem w byłą redaktor naczelną Vogue’a i aktywną obrończynię praw futer Annę Wintour oraz wyrzucenie tony obornika przed restauracją Gordona Ramsaya po tym, jak w programie The F-Word mówił o jedzeniu końskiego mięsa.
Zapytany o taktykę PETA, Newkirk odpowiedziała: „Można powiedzieć, że są szokujące, ale to po prostu fakty”. Organizacja non-profit przeprowadziła również szereg głośnych kampanii, wykorzystujących różne, ale podobnie przyciągające uwagę strategie, takie jak trwający 30 lat cykl „Wolę chodzić nago niż nosić futro”. W jego ramach znani obrońcy praw zwierząt, tacy jak Pamela Anderson, Dennis Rodman, Gillian Anderson, Taraji P. Henson i wielu innych, pozowali nago na billboardach.
„Jak wiadomo, prasa lubi dziwaczne, chwytliwe, seksowne elementy, więc z nimi jesteśmy najbardziej kojarzeni” – powiedziała Newkirk w wywiadzie dla Guardiana. Później dodała: „Nie chcemy nikomu wciskać tortu z tofu w twarz. Nie chcemy malować się czerwoną farbą na wybiegu. Nie sprawia mi to przyjemności, wolałabym, żeby tak nie było, ale po prostu pokazuję fakty”.
Newkirk zauważyła, że jednym z obszarów praw zwierząt, w którym odnotowano szczególny postęp, są futra i skóry zwierzęce. Pochwaliła pracę wegańskich projektantów mody, takich jak Stella McCartney, i podkreśliła prawie pięć dekad kampanii PETA na ten temat. Określiła obecną modę na futra z drugiej ręki wśród młodych ludzi w mediach społecznościowych jako „naszą porażkę”, ale dodała: „Uważam również, że to trend, a więc nietrwały; to efektowny i ekstrawagancki bełkot”.
Źródło: plantbasednews.org

Częściej słońce, rzadziej deszcz. Entuzjasta kultury wszelkiej, bo przecież nie ma piękniejszej interakcji międzyludzkiej, jak przekazywanie sobie emocji.
