Prezydent Salwadoru, Nayib Bukele, nigdy nie unikał prowokacyjnego self-brandingu.
W pewnym momencie, według Harvard Business Review, jego bio w serwisie X brzmiało „najfajniejszy dyktator na świecie„, fraza, która zwróciła międzynarodową uwagę, gdy jego rząd rozpoczął agresywną kampanię przeciwko przemocy ze strony karteli.
Od końca 2025 roku opis ten zmienił się na „Philosopher King”, ale etykieta nadal podąża za Bukele – zwłaszcza, że sygnalizuje otwartość na pozostanie przy władzy po swojej obecnej kadencji.
„Gdyby to zależało ode mnie, zostałbym prezydentem jeszcze przez 10 lat” – powiedział na łamach Reutersa, dodając, że on i jego żona zgodzili się kiedyś, że odejdzie z polityki w 2029 roku.
Jego komentarze pojawiają się, gdy Salwador przygotowuje się do następnych wyborów prezydenckich w 2027 roku, po tym jak ustawodawcy dogadani z Bukele przyjęli reformy znoszące limity kadencji, przedłużające kadencję prezydencką z pięciu do sześciu lat i przesuwające datę wyborów.
Bukele po raz pierwszy objął urząd w 2019 roku i zapewnił sobie drugą kadencję w 2024 roku, pomimo przepisów konstytucyjnych, które według krytyków zabraniają kolejnych reelekcji.
Prawnicy w kraju i poza nim zakwestionowali legalność tych zmian, zauważając, że konstytucja Salwadoru zabrania reelekcji w wielu artykułach. Mimo to Bukele utrzymuje, że decyzja o utrzymaniu go u władzy należy do wyborców, a nie do sądów czy zagranicznych obserwatorów.
Jego popularność jest ściśle związana z szeroko zakrojoną strategią bezpieczeństwa jego rządu. Począwszy od 2022 roku, Salwador wszedł w przedłużony stan wyjątkowy, który zawiesił kluczowe zabezpieczenia konstytucyjne.
Pomimo kontrowersji, Bukele nadal cieszy się jednymi z najwyższych ocen aprobaty spośród wszystkich światowych przywódców. Podczas gdy krytycy ostrzegają, że instytucje demokratyczne i swobody obywatelskie zostały osłabione, wielu Salwadorczyków przypisuje jego twarde podejście przywróceniu bezpieczeństwa w kraju.
Źródło: complex.com
Częściej słońce, rzadziej deszcz. Entuzjasta kultury wszelkiej, bo przecież nie ma piękniejszej interakcji międzyludzkiej, jak przekazywanie sobie emocji.