Dowody odkryte na stanowisku archeologicznym Donghulin w Pekinie sugerują, że mogła istnieć nieznana wcześniej linia ludzka, która nazywała północną Azję Wschodnią domem.
To nieznane odgałęzienie ludzkości zostało odkryte po tym, jak naukowcy przeanalizowali starożytne DNA osób, które żyły do końca ostatniej epoki lodowcowej i w powoli nastającym świecie współczesnym. Badania zostały opublikowane w Current Biology.
Jedną z tych osób była kobieta, która żyła około 11 000 lat temu. Była częścią tej wcześniej nieznanej linii, która oddzieliła się od innych populacji około 19 000 lat temu. Nie byli to dokładnie nowicjusze przystosowujący się do zmieniającego się klimatu, ale byli długoletnimi społeczeństwami, którym udało się go przetrwać.
Rozwijały się przez tysiące lat w jednych z najtrudniejszych środowisk, jakich doświadczyła Ziemia w czasie, gdy zamieszkiwali ją ludzie. Żyli, aby powiedzieć nam, jak wygląda życie, gdy świat zmienił się z gigantycznej tundry w bardziej nadający się do zamieszkania dom.
Druga osoba, człowiek, który żył około 9500 lat temu, miał profil genetyczny bardziej zbliżony do późniejszych neolitycznych populacji rolników w północnych Chinach. W tym momencie migracja i wymiana kulturalna były w toku.
Razem, ta starożytna para sugeruje, że północna Azja Wschodnia nie doświadczyła nagłego zastąpienia populacji, jak to miało miejsce w niektórych częściach Europy. Zamiast tego przeszła długotrwałą transformację, w której starsze linie współistniały z grupami wschodzącymi, przyjmując nowe narzędzia, diety i ostatecznie rolnictwo.
Źródło: vice.com
Częściej słońce, rzadziej deszcz. Entuzjasta kultury wszelkiej, bo przecież nie ma piękniejszej interakcji międzyludzkiej, jak przekazywanie sobie emocji.