W grudniu 1978 roku ekipa australijskiej telewizji wyruszyła samolotem, aby zbadać doniesienia o niezidentyfikowanych obiektach latających nad Nową Zelandią. Zamiast jedynie wysłuchać relacji świadków, dziennikarze sami natknęli się na zagadkowe światła, które udało im się zarejestrować kamerą. Nagrania obiegły świat, a sprawa do dziś pozostaje jedną z najbardziej intrygujących zagadek ufologicznych.
Wszystko zaczęło się 21 grudnia 1978 roku, kiedy dwóch pilotów linii Safe Air zgłosiło obserwację niezidentyfikowanych obiektów latających w okolicach pasma górskiego Kaikōura na Wyspie Południowej Nowej Zelandii. Według ówczesnych doniesień prasowych tajemnicze obiekty pojawiały się na niebie przez około cztery godziny, a ich obecność miała być również odnotowana przez radar kontroli ruchu lotniczego na lotnisku w Wellington.
Jeden z pilotów relacjonował, że zauważył obiekt przemieszczający się w ich kierunku z ogromną prędkością. Następnego wieczoru podobne zjawiska zgłaszali kolejni mieszkańcy okolicy.
Informacje o obserwacjach dotarły do producenta australijskiej stacji Channel 0 z Melbourne, który postanowił wysłać na miejsce ekipę telewizyjną. Dziennikarze wraz z operatorami wsiedli na pokład samolotu i rozpoczęli własne śledztwo.
Do najbardziej niezwykłego spotkania doszło krótko po północy 31 grudnia 1978 roku, podczas lotu między Wellington a Christchurch. Ekipa zarejestrowała wówczas szybko przemieszczające się białe światło, które sprawiało wrażenie, jakby podążało za samolotem. Podczas lotu powrotnego, około dwie godziny później, pasażerowie ponownie zauważyli kilka intensywnie świecących obiektów. Jeden z nich miał przypominać klasyczny latający spodek.
Reporter Quentin Fogarty wspominał później, że już sam nocny lot niewielkim, głośnym samolotem Argosy był ekscytującym przeżyciem. Widok pulsujących świateł unoszących się za oknem miał jednak przenieść całą sytuację na zupełnie inny poziom.
Zobacz nagranie poniżej:
Nagrania szybko trafiły do głównych wydań programów informacyjnych i obiegły świat. Materiałem zainteresowały się nawet największe amerykańskie media. Sprawę relacjonował m.in. Walter Cronkite, jeden z najbardziej rozpoznawalnych prezenterów informacyjnych w Stanach Zjednoczonych.
Nie wszyscy byli jednak przekonani, że zaobserwowane zjawiska miały pozaziemskie pochodzenie. Sceptycy przedstawiali różne wyjaśnienia, sugerując między innymi odbicia świateł łodzi rybackich poławiających kałamarnice, a nawet nietypową obserwację planety Wenus. Członków ekipy telewizyjnej oskarżano również o zorganizowanie mistyfikacji.
Dziennikarze konsekwentnie odrzucali jednak zarzuty o oszustwo. Podkreślali, że dysponowali nie tylko materiałem filmowym, ale również relacjami naocznych świadków, a także potwierdzeniami ze strony załogi samolotu i kontrolerów ruchu lotniczego.
W 2018 roku, z okazji 40. rocznicy wydarzeń, Fogarty ponownie wrócił do sprawy w rozmowie z „The New Zealand Herald”. Przyznał, że do dziś nie potrafi wyjaśnić, co właściwie znajdowało się na nagraniach. Z kolei dziennikarz Dennis Grant, który uczestniczył w wyprawie, żartował, że jego wnuki uwielbiają słuchać historii o spotkaniu z UFO, choć sam chciałby móc przedstawić im jej ostateczne rozwiązanie.
Obserwacje znane jako Kaikōura Lights (Światła Kaikōura) pozostają jedną z najsłynniejszych zagadek ufologicznych w historii Nowej Zelandii. Niemal pół wieku później nagrania wciąż budzą zainteresowanie, a pytanie o naturę tajemniczych obiektów nadal pozostaje bez jednoznacznej odpowiedzi.
Źródło: nzherald.co.nz
Nie znam się na niczym, ale chętnie dorzucę swoje trzy grosze!