Przekonanie, że kobiety lepiej radzą sobie z emocjami niż mężczyźni, dla wielu osób nie jest żadnym zaskoczeniem. Chyba że ktoś należy do internetowych środowisk manosfery, które za wszelką cenę próbują podważać podobne twierdzenia. Choć do wyciągnięcia takich wniosków niekoniecznie potrzeba naukowych analiz, zespół badaczy postanowił przyjrzeć się temu zagadnieniu bliżej. Wyniki opublikowano w czasopiśmie Emotion.
Wnioski w większości potwierdzają powszechne przekonania, ale jeden szczegół może zaskakiwać: różnica w poziomie inteligencji emocjonalnej między kobietami a mężczyznami jest mniejsza, niż mogłoby się wydawać.
Naukowcy z University of Limerick oraz University of Zurich przeanalizowali dane 609 278 osób z 76 krajów. Okazało się, że kobiety uzyskują ogólnie lepsze wyniki, choć przewaga nie jest szczególnie duża. Największe różnice dotyczą jednak tego, czyje emocje potrafimy rozpoznawać i regulować.
Kobiety wyraźnie lepiej radzą sobie z odczytywaniem, rozumieniem i kontrolowaniem emocji innych ludzi. W przypadku zarządzania własnymi uczuciami przewagę uzyskali natomiast mężczyźni, choć była ona niewielka.
Jeden z najciekawszych wniosków z badania dotyczy tego, jak obie płcie oceniają własne zdolności. Jochen Menges, jeden z głównych autorów badania, podsumował to w następujący sposób: „Kobiety są inteligentne emocjonalnie. Mężczyźni uważają, że są”.
To stwierdzenie dobrze oddaje rozbieżność ujawnioną w testach. W zadaniach mierzących rzeczywiste umiejętności kobiety osiągały wyraźnie lepsze wyniki. Kiedy jednak uczestnicy sami oceniali swoją inteligencję emocjonalną, mężczyźni mieli tendencję do przeceniania własnych możliwości, podczas gdy kobiety często je zaniżały.
Skąd biorą się te różnice? Zdaniem badaczy nie muszą one wynikać z biologicznych uwarunkowań. Fakt, że różnica między kobietami a mężczyznami jest mniejsza w młodszych pokoleniach, sugeruje, że istotną rolę odgrywa wychowanie i socjalizacja.
Dziewczynki często od najmłodszych lat uczą się rozpoznawać nastroje innych, łagodzić konflikty i troszczyć się o emocje otoczenia. Z czasem te oczekiwania mogą przerodzić się w dodatkowe, często nieodpłatne obciążenie emocjonalne, z którym kobiety mierzą się zarówno w pracy, jak i w domu.
Mężczyźni z kolei bywają wychowywani w przekonaniu, że okazywanie emocji jest oznaką słabości, a jednocześnie rzadziej zachęca się ich do rozwijania umiejętności związanych z rozpoznawaniem uczuć innych osób. W efekcie mogą nabierać pewności siebie w ocenie własnych kompetencji emocjonalnych, która nie zawsze znajduje potwierdzenie w rzeczywistych umiejętnościach.
Wyniki badania sugerują więc, że inteligencja emocjonalna nie jest wyłącznie kwestią wrodzonych predyspozycji. Duże znaczenie mają również doświadczenia, społeczne oczekiwania i umiejętności rozwijane przez całe życie.
A fakt, że niektórzy ludzie są znacznie bardziej przekonani o własnych zdolnościach, niż wskazują na to wyniki testów? Cóż, to akurat trudno uznać za zaskoczenie.
Źródło: vice.com/en
Nie znam się na niczym, ale chętnie dorzucę swoje trzy grosze!