Nowe badanie DNA Całunu Turyńskiego przynosi zaskakujące wyniki.
Najnowsze badanie opublikowane na łamach czasopisma Scientific Reports wykazało, że na Całunie Turyńskim znajdują się ślady DNA pochodzące nie tylko od ludzi, ale również od zwierząt oraz produktów spożywczych. Materiał genetyczny ludzi wskazuje na pochodzenie z różnych regionów świata. To odkrycie raczej nie zakończy wielowiekowej debaty dotyczącej autentyczności jednej z najsłynniejszych relikwii chrześcijaństwa, choć dostarcza kolejnych interesujących danych naukowych.
Od pokoleń wielu wiernych uważa, że Całun Turyński jest tkaniną, w którą owinięto ciało Jezusa Chrystusa po ukrzyżowaniu. Z kolei sceptycy twierdzą, że może to być średniowieczny falsyfikat lub zwykły fragment materiału, któremu z czasem przypisano wyjątkowe znaczenie religijne.
Niezależnie od przekonań dotyczących jego pochodzenia, Całun pozostaje cennym obiektem badań naukowych. Jego właściwości fizyczne i biologiczne mogą być analizowane w laboratoriach przy użyciu nowoczesnych metod, dostarczając nowych informacji o historii tej niezwykłej tkaniny.
Jedna z najnowszych analiz DNA sugeruje, że jeden z najsłynniejszych fragmentów tkaniny na świecie przez stulecia robił to, co robi każdy materiał tego typu, pochłaniał i gromadził ślady biologiczne z otoczenia. W efekcie Całun Turyński stał się swoistym „magazynem” DNA, na którym z biegiem czasu osadzały się różnorodne substancje i materiał genetyczny pozostawiony przez ludzi, zwierzęta oraz kontakt z otoczeniem.
Naukowcy przeanalizowali próbki pobrane z Całunu Turyńskiego po raz pierwszy w 1978 roku, wykorzystując współczesne techniki analizy DNA. Udało im się zidentyfikować materiał genetyczny należący do co najmniej 14 osób, w tym jednego z badaczy, który miał kontakt z próbkami podczas wcześniejszych analiz.
Badanie wykazało również obecność markerów genetycznych charakterystycznych dla populacji Europy i Bliskiego Wschodu, a także – co okazało się zaskoczeniem – znaczny udział DNA powiązanego z pochodzeniem z subkontynentu indyjskiego, stanowiącego około 40% wykrytego materiału. Zdaniem autorów może to stanowić dodatkową przesłankę dla jednej z hipotez zakładających, że len użyty do wykonania tkaniny mógł pochodzić z rejonu Doliny Indusu, zanim trafił na Bliski Wschód.
Na tym jednak odkrycia się nie kończą. Na Całunie odnaleziono także ogromną ilość DNA pochodzenia nie-ludzkiego. Oprócz materiału genetycznego zwierząt – takich jak psy, koty, świnie, kury, bydło, króliki, konie, ryby czy skorupiaki – wykryto również ślady roślin i produktów spożywczych, m.in. marchwi, pomidorów, ogórków, melonów, ziemniaków, papryki, bananów, orzeszków ziemnych, pszenicy i kukurydzy. Badacze zidentyfikowali nawet DNA śródziemnomorskiego czerwonego koralowca.
Tak duża różnorodność materiału biologicznego nie jest jednak szczególnie zaskakująca. Przez stulecia Całun był dotykany przez niezliczoną liczbę ludzi, przewożony między różnymi miejscami i wystawiany na działanie środowiska. Każdy kontakt mógł pozostawić na jego powierzchni kolejne ślady DNA, co znacząco utrudnia dziś wyciąganie jednoznacznych wniosków na temat jego pochodzenia.
Autorzy podkreślają, że wyniki badań nie rozstrzygają kwestii autentyczności Całunu Turyńskiego ani nie pozwalają ustalić, kogo owinięto w tę tkaninę. Pokazują natomiast, jak bardzo materiał został zanieczyszczony biologicznie na przestrzeni wieków oraz jak trudne jest wykorzystanie współczesnych metod genetycznych do odpowiedzi na pytania dotyczące obiektu o tak długiej i złożonej historii.
Źródło: vice.com