Mówi się, że nasz dom to nasza twierdza. Bezpieczna przystań, do której zawsze możemy zacumować, ogrzać się ciepłą kołderką i przeczekać to, co dzieje się na zewnątrz. No chyba, że jesteśmy osobą w kryzysie bezdomności, wtedy własny kąt nie jest tylko elementarną częścią życia, ale często nieosiągalnym, ulotnym luksusem. Wróćmy jednak do pierwszego zdania. Mimo że staram się być osobą aktywną, z różnych względów spędzam wiele czasu w domu, więc też kino grozy,…
Tag: kino gatunkowe
Dobry chłopiec (2025)
Good Boy. A mówiąc o Zachodzie mam na myśli to, że jest film Komasy celuje dalece wyżej, aniżeli tylko nasze, bądź co bądź, skromne podwórko. Świadczy o tym już dobór obsady, której nie powstydziłaby się hollywoodzka produkcja. Pierwsze zdjęcia, bo zwiastun miałem okazję i szczęście zupełnie ominąć, sugerowały coś, co może nieco mocniej odcisnąć się na psychice. Tematyka osobliwej, brutalnej w swych metodach resocjalizacji to temat, który jest nie tylko społecznie aktualny, ale też…
Świt żywych trupów (1978)
Równą dekadę przyszło czekać na kontynuację genialnej, przełomowej i kanonicznej już Nocy żywych trupów (1968) George’a A. Romero. Była noc, więc naturalnym cyklem jest nastanie świtu. Można nawet pokusić się o stwierdzenie, że to właśnie ten drugi film ugruntował kino grozy z zombie w roli głównej, jakie znamy po dziś. Tak, jak pierwszy film niezależnego filmowca z Pittsburgha czerpał jeszcze mocno z estetyki i tropów klasycznego horroru,…
Good Time (2017)
Nowojorski duet braci Safdie doskonale zna rytm, jakim żyje ich miasto o każdej porze dnia i nocy. A jak pokazał genialny Wielki Marty (2025), również na różnych punktach linii czasowej. Znaczna część nakręconego przez nich Good Time rozgrywa się w na pozór pustych przestrzeniach, szpitalach czy zamkniętym wesołym miasteczku. Jednak w każdym miejscu znajdzie się ktoś, kto próbuje, w mniej lub bardziej legalny sposób, trochę…
Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej (2025)
Mimo licznych uprzedzeń jestem fanem polskiego kina w tym sensie, że dobrze mu życzę. I cieszy mnie, gdy na horyzoncie pojawi się jakiś nowy twórca albo nowy pomysł. Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej w reżyserii Emi Buchwald zdaje się właśnie taką pozycją. Nie jest to może jakieś odkrywcze kino, które nadaje nurt ogólnemu kierunkowi, ale ma coś w sobie, co sprawia, że warto dać mu szansę. Ogólne założenie jest słuszne, a poruszane motywy takie…
Kopnęłabym cię, gdybym mogła (2025)
Dojrzeliśmy jako społeczeństwo do tego, że macierzyństwo nie jest dominantą i osoby z macicami mogą czuć się spełnione na wielu płaszczyznach, nie tylko jako dożywotnie opiekunki roszczeniowych, często po prostu złych istot. Z doświadczenia znajomych wiem, że osoba, która decyduje się powołać na świat potomstwo, dokonuje aktu bezpowrotnego pozbawienia się wielu przywilejów, jakie daje wolność. Można powiedzieć zatem, że macierzyństwo dziś to pójście na dobrowolne skazanie, tyle tylko, że mocniej drenujące psychikę….
Za starzy na śmierć (2019)
Po dziesięciu filmach pełnometrażowych i kilku mniejszych projektach Nicolas Winding Refn wkroczył po raz pierwszy w świat seriali z podzielonym na dziesięć epizodów Za starzy na śmierć. Jednak nazywanie omawianego dzieła serialem nie do końca oddaje założenia i ambicje twórcy, bo Winding Refn po premierze w Cannes wypowiedział się na temat swojej produkcji: „To jest film. To jest 13-godzinny film. To streaming, nie telewizja„. Dziesięć odcinków napisanych przez reżysera oraz scenarzystę komiksów, Eda Brubakera, to mroczny thriller…
Eddington (2025)
Oh, Ameryka. Kiedyś obiekt powszechnej fascynacji i kraina marzeń, dziś upadły kraj rządzony przez wybranego w wątpliwych wyborach faszystę, zapadający się pod ciężarem uwielbienia do toksycznie pojmowanej „wolności”. Społeczeństwo wychowane bez zdobyczy Rewolucji, bez świadomości państwa jako opiekuna i pozostawione same sobie wytworzyło własne DNA. A to oparte jest na przemocy, rasizmie i wszystkich tych absurdalnych poprawkach do Konstytucji, które ciągną je w bezdenną przepaść. Polaryzacja postępuje na całym świecie, ale tam,…
Święta góra (1973)
Czy wiem, co chciał powiedzieć Alejandro Jodorowsky, kręcąc swoją kultową już w wielu kręgach Świętą Górę? Nie i pewnie nigdy nie będzie mi dane tej wiedzy dostąpić, po prostu jestem intelektualnie za maluczki. A może też dlatego, że praktycznie każdy system wierzeń zbywany jest u mnie uśmiechem politowania i jest to ta sfera życia, która mnie nie interesuje powyżej poziomu jakiegoś samorozwoju i estetyki. Mimo to omawiany tutaj film za każdym razem oglądam z opadem szczęki, zachwycając…
Materialiści (2025)
„Nigdy nie zbuduję związku z kobietą, bo jestem toksyczną, wykluczoną ekonomicznie jednostką pogrążającą się w odmętach frustracji i całej tej redpillowej subkultury internetu” – mówi coraz więcej młodych mężczyzn. Dlatego też naturalnie nie rezonują z nimi komedie romantyczne, które to przecież zbudowane są wokół nierealnej, idealizowanej wizji świata, który może istnieć tylko w świecie tych bogatych i uprzywilejowanych. A dla nich? Dla nich jest samotność i nijakość. I po Materialistów też bym pewnie nie sięgnął,…










