Od małego miałem fazę, wręcz obsesję na punkcie dinozaurów. Filmowy Park Jurajski (1993) miał na to ogromny wpływ, jak myślę, na większość dzieciaków tamtego okresu. O tym, że filmowe arcydzieło było oparte o papierową książkę, dowiedziałem się już na wczesnym etapie życia, ale kiedy w księgarni poprosiłem mamę, by mi ją kupiła, obsługującą sklep pani stanowczo mi tego odradziła. Dopiero jako dorosły facet znalazłem w sobie chęci, by po nią w końcu sięgnąć, świeżo…
Mimo licznych uprzedzeń jestem fanem polskiego kina w tym sensie, że dobrze mu życzę. I cieszy mnie, gdy na horyzoncie pojawi się jakiś nowy twórca albo nowy pomysł. Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej w reżyserii Emi Buchwald zdaje się właśnie taką pozycją. Nie jest to może jakieś odkrywcze kino, które nadaje nurt ogólnemu kierunkowi, ale ma coś w sobie, co sprawia, że warto dać mu szansę. Ogólne założenie jest słuszne, a poruszane motywy takie…
Dojrzeliśmy jako społeczeństwo do tego, że macierzyństwo nie jest dominantą i osoby z macicami mogą czuć się spełnione na wielu płaszczyznach, nie tylko jako dożywotnie opiekunki roszczeniowych, często po prostu złych istot. Z doświadczenia znajomych wiem, że osoba, która decyduje się powołać na świat potomstwo, dokonuje aktu bezpowrotnego pozbawienia się wielu przywilejów, jakie daje wolność. Można powiedzieć zatem, że macierzyństwo dziś to pójście na dobrowolne skazanie, tyle tylko, że mocniej drenujące psychikę….
Po dziesięciu filmach pełnometrażowych i kilku mniejszych projektach Nicolas Winding Refn wkroczył po raz pierwszy w świat seriali z podzielonym na dziesięć epizodów Za starzy na śmierć. Jednak nazywanie omawianego dzieła serialem nie do końca oddaje założenia i ambicje twórcy, bo Winding Refn po premierze w Cannes wypowiedział się na temat swojej produkcji: „To jest film. To jest 13-godzinny film. To streaming, nie telewizja„. Dziesięć odcinków napisanych przez reżysera oraz scenarzystę komiksów, Eda Brubakera, to mroczny thriller…
Oh, Ameryka. Kiedyś obiekt powszechnej fascynacji i kraina marzeń, dziś upadły kraj rządzony przez wybranego w wątpliwych wyborach faszystę, zapadający się pod ciężarem uwielbienia do toksycznie pojmowanej „wolności”. Społeczeństwo wychowane bez zdobyczy Rewolucji, bez świadomości państwa jako opiekuna i pozostawione same sobie wytworzyło własne DNA. A to oparte jest na przemocy, rasizmie i wszystkich tych absurdalnych poprawkach do Konstytucji, które ciągną je w bezdenną przepaść. Polaryzacja postępuje na całym świecie, ale tam,…
Czy wiem, co chciał powiedzieć Alejandro Jodorowsky, kręcąc swoją kultową już w wielu kręgach Świętą Górę? Nie i pewnie nigdy nie będzie mi dane tej wiedzy dostąpić, po prostu jestem intelektualnie za maluczki. A może też dlatego, że praktycznie każdy system wierzeń zbywany jest u mnie uśmiechem politowania i jest to ta sfera życia, która mnie nie interesuje powyżej poziomu jakiegoś samorozwoju i estetyki. Mimo to omawiany tutaj film za każdym razem oglądam z opadem szczęki, zachwycając…
„Byt kształtuje świadomość” – powiedział jeden z najważniejszych filozofów XIX wieku, Karol Marks. A w późnokapitalistycznej rzeczywistości, w której termin „własność prywatna” wzniósł się wręcz do miana religijnego fetyszu, człowiek cofnął się ewolucyjnie do etapu małp walczących o swój kawałek zawalonej starymi kośćmi przestrzeni. Jesteśmy jednak istotami społecznymi i szczerze wierzę, że wspólnotowe podejście do dóbr materialnych jest lekarstwem na wszystkie lokalne i globalne napięcia. Podobne refleksje mają…
„Nigdy nie zbuduję związku z kobietą, bo jestem toksyczną, wykluczoną ekonomicznie jednostką pogrążającą się w odmętach frustracji i całej tej redpillowej subkultury internetu” – mówi coraz więcej młodych mężczyzn. Dlatego też naturalnie nie rezonują z nimi komedie romantyczne, które to przecież zbudowane są wokół nierealnej, idealizowanej wizji świata, który może istnieć tylko w świecie tych bogatych i uprzywilejowanych. A dla nich? Dla nich jest samotność i nijakość. I po Materialistów też bym pewnie nie sięgnął,…
Idąc na Projekt Hail Mary miałem w głowie dwie rzeczy, które zapewniały mnie, o słuszności wydania pieniędzy na bilet. Szczerze podobała mi się poprzednia adaptacja filmowa prozy Andy’ego Weira, czyli Marsjanin z 2015 roku, oraz fakt, że w nowej produkcji gra Ryan Gosling, czyli jeden z moich ulubionych aktorów. No cóż, jak widać, mam nisko zawieszoną poprzeczkę oczekiwań. Wiedziałem również, że wbrew zapewnieniom niektórych moich znajomych, nie będzie to żadne hard…
Film reżyserii Romana Coppoli, tak, dokładnie od tych Coppolów, to w zasadzie dzieło historyczne. Nie chodzi o jego wartość artystyczną, ale o fakt, że to pierwszy tytuł w portfolio powszechnie cenionego i przełamującego wiele twórczych ścian studia A24. Studia, które dziś doczekało się własnej, zgromadzonej wokół siebie i oddanej społeczności, całej garści najważniejszych nagród filmowych na koncie i największe nazwiska z branży, które właśnie w tej stajni znalazły swoje miejsce. Znając jego…